Hepsini bir araya getirmek

Bir ziyaretçi zile basıyor. Köpek kapıya koşuyor, kuyruğu dik ve hızla sallanıyor, bedeni katı, kapıdan dik dik bakıyor. Birçok insan sallanmayı okuyup kapıyı açar. Ama kuyruk ucu sallanışı artı katı beden artı sert bakış, dostluk değil, uyarılmışlıktır. Kapıyı şimdi açmak çoğu zaman bir hamle ya da bir ısırık doğurur. Daha iyi plan: dur, köpeği başka bir odaya götür ya da bir paspasa yönlendir, uyarılmışlığın geçmesine izin ver, sonra selamla. Köpeğin tamamını okumak senaryoyu değiştirir.

An tatlı görünüyor. Köpek sana tam tersini söylüyor. Baş çevirme, balina gözü ve dudak yalama bir arada bir kümedir: «rahatsızım, lütfen dur». Bu konumdaki bir köpek merdiveni tırmanıyordur. En iyi fotoğraf çekmediğin fotoğraftır. Sarılmayı nazikçe bitir, köpeği sabrı için öv ve çocuğun bir kol mesafesinden bir ödül vermesine izin ver. Bir dahaki sefere köpeğe sıkıştırılmak yerine teması seçme şansı sun.

Cepheden, hızlı, kavissiz, kuyruk yüksek ve katı. Senin köpeğin hareketsiz kalıyor ve kuyruğunu kıstırıyor. Bu bir selamlama değil, uyumsuz iki halin çarpışmasıdır. En iyi hamlelerin: yanlamasına çizgiden çekil, kendi köpeğinin bedenini çevir ki yaklaşmaya cepheden bakmasın, sesini alçalt ve sahip duyabilecek mesafedeyse köpeğin sakince çağrılmasını rica et. Köpeğini havaya kaldırmaktan kaçın, çünkü bu çoğu zaman diğer köpeği harekete geçirir. Yaklaşma çizgisini kırmak neredeyse her zaman yardımcı olur.

Serin bir odada soluma sıcağı devre dışı bırakır. Üstüne kıstırılmış bir kuyruk ve sık dudak yalamaları eklendiğinde, ayrılamayacağı bir yerde merdiveni tırmanan bir köpeğin var demektir. Yardımcı hamleler: en sessiz köşeye geç, köpeğin hizasında olman için yere otur, alırsa ona bir çiğneme oyuncağı sun ve yeni köpeklerin girdiği kapının görüşünü engelle. Görevliye, arabada bekleyip oda hazır olunca çağrılabilir misin diye sor. Küçük değişiklikler tırmanışı düşürür.

Bu kursu en çok evindeki köpekle uygulayacaksın. Küçük bir alışkanlık edin: günde bir kez, sadece bir dakika izle. Kuyruk ne yapıyor? Kulaklar? Ağız? Bu bugünün temel hali mi, yoksa dünden bir değişim mi? İnsanlarla köpekler arasındaki ilişki kopmalarının çoğu, üst üste birikmiş kaçırılmış küçük sinyallerden gelir. En derin bağların çoğu ise tam tersinden gelir: fark eden bir insan ve her zaman duyulabileceğini öğrenen bir köpek. Bütün mesele bu.

Yemeği korumak normal bir köpek davranışıdır, bir karakter kusuru değil. Katılaşma, kabın üzerindeki alçak baş, seni takip eden sert yan bakış: bunlar kaynağı rahat bırakman için kibar ve erken bir ricadır. En kötü tepki elini uzatmak, kabı almak ya da donmayı cezalandırmaktır; bunların hepsi köpeğe insanların yemeğin yanında olmasının kayıp demek olduğunu öğretir ve onu bir hırlama ya da ısırığa doğru bir basamak yukarı iter. Daha iyi bir plan: yerken ona alan tanı ve güveni ayrı olarak inşa et; yanından geçerken kaba daha güzel bir şey atarak yaklaşmanın kayıp değil, güzel şeyler müjdelemesini sağla.

Kibar köpekler karşıdan değil, bir yay çizerek selamlaşır. Kavis çizerek yaklaşır, yandan ya da arkadan kısaca koklar, bedenlerini gevşek tutar ve sık sık başka yöne bakar. Dosdoğru üstüne yürüyen, dimdik duran ve bakışını kilitleyen bir köpek, kuyruğu havada olsa bile ya kaba davranıyordur ya da endişelidir. İyi tanışmalar, her iki köpeğin de kaldırabileceği bir mesafede, uzaklaşma seçeneği varken paralel bir yürüyüşte olur. Tempoyu onlar seçsin, tasmaları gevşek tut ve selamlaşmayı ekşimeden birkaç saniye sonra bitir. Kısa ve tatlı olan, uzun ve zorlama olana her zaman üstündür.

Alçalıp hareketsiz kalan ve küçük, hareketli bir hayvana sert bir bakış kilitleyen bir köpek onu hayranlıkla izlemiyordur; bu avcı ya da yüksek uyarılmışlık kalıbıdır ve bir kovalamaca bir anda tetiklenebilir. Bu, işi kendi hallerine bırakma değil, mesafe ve düzen ekleme anıdır. Köpeği tasmada tut, kediye bakıp sonra sana dönmesini ödüllendir ve kediye her zaman ulaşabileceği yüksek bir kaçış yolu sun. İlişkiyi, köpeğin eşiğin altında olduğu kısa ve sakin oturumlarla kur. Yumuşak, gevşek, başka yöne bakan bir köpek sorun değildir; donmuş, dik dik bakan biriyse yardıma ihtiyaç duyar.