نشانه‌های آرام‌کننده

مربی نروژی تورید روگاس حدود ۳۰ نشانه را توصیف کرد که سگ‌ها برای آرام کردن خود و دیگران به کار می‌برند. این‌ها فرمان نیستند. درخواست‌های آرام‌اند: لطفاً آهسته شو، قصد آسیب ندارم، می‌توانیم یک نفس بکشیم. آدم‌ها اغلب این‌ها را نمی‌بینند چون ظریف‌اند. وقتی یاد بگیری ببینی‌شان، می‌توانی به همان زبان پاسخ دهی، و سگت کم‌کم اعتماد می‌کند که تو می‌فهمی. این فصل شش مورد رایجی را که هر روز می‌بینی پوشش می‌دهد.

برگرداندن سر، یا کل بدن، از چیزی، روش سگی برای گفتن «من تهدید نیستم، لطفاً تو هم همین کن» است. سگ ممکن است وقتی روی او خم می‌شوی سرش را کمی به پهلو بچرخاند، یا وقتی سگ دیگری زیادی طولانی خیره می‌شود کل بدنش را بچرخاند. این نه اجتناب است و نه بی‌ادبی. ادب است. تو هم می‌توانی این کار را بکنی: اگر سگی نزدیک تو مضطرب شد، شانه‌ات را یک‌چهارم دور بچرخان. اغلب می‌بینی که سگ آرام می‌شود.

سگ‌ها به هزار دلیل زمین را بو می‌کشند، و بیشترشان فقط بوهای جالب‌اند. اما وقتی سگ ناگهان در یک لحظه‌ی اجتماعیِ پرتنش بینی‌اش را روی چمن می‌اندازد، مثل سگ دیگری که سربه‌سر نزدیک می‌شود یا صاحبی که صدایش را با خشونت بالا می‌برد، آن بو کشیدن دو کار را هم‌زمان انجام می‌دهد. نشانه می‌دهد «من سرگرم این تکه چمنم، لطفاً فشار را کم کن». بافت یک استراحتِ بو کشیدن را از یک بو کشیدن اجتماعی جدا می‌کند. به زمان‌بندی نگاه کن: بو کشیدن‌های اجتماعی تقریباً همیشه درست بعد از یک جهش در تنش رخ می‌دهند.

وقتی سگ عمداً آهسته حرکت می‌کند، به‌ویژه هنگام نزدیک شدن، یک نشانه‌ی کاهش تنش می‌فرستد. پیام این است «من به سمت تو هجوم نمی‌برم، لطفاً تو هم به سمت من هجوم نبر». این را در چند قدم اول یک سلام میان سگ‌های ناآشنا، در سگی که از کنار سگی پرتنش در پارک رد می‌شود، یا در سگی که به بچه‌ای گریان نزدیک می‌شود می‌بینی. با همان انرژی همراه شو. اگر سگ آهسته شد، تو هم آهسته شو. تند کردن ناگهانیِ تعامل، کاری را که سگ دارد انجام می‌دهد خراب می‌کند.

پلک‌زدن‌های عادی به‌سختی به چشم می‌آیند. یک پلک‌زدن آهسته و عمدی در یک لحظه‌ی پرتنش یک نشانه‌ی آرام‌کننده است. اغلب همراه با چشم‌های کمی تنگ‌شده و سر کمی پایین‌آمده می‌آید. پاسخ دادن با یک پلک‌زدن آهسته، همراه با صورت نرم خودت، یکی از معدود حرکت‌های انسان به سگ است که به نظر می‌رسد بسیاری از سگ‌ها آن را درک می‌کنند. آن را با سگی که خوب می‌شناسی امتحان کن. نرخ پلک‌زدنت را کم کن، صورتت را شل کن، و ببین که سگ اغلب در پاسخ نفس بیرون می‌دهد و نرم می‌شود.

منحنی پیش‌تر به‌عنوان راه مودبانه‌ی سلام کردن ظاهر شد. همچنین یک نشانه‌ی آرام‌کننده است، نشانه‌ای که سگ هنگام احساس فشار عمداً پیشنهاد می‌دهد. اگر سگی در پیاده‌روی قوسی پهن دور تو می‌زند، از تو اجتناب نمی‌کند، دارد مودبانه فاصله را مدیریت می‌کند. به منحنی احترام بگذار. سگ خودت را روی خط آن سگ نکش. به سگ دیگر شکل قوسش را بده. نشانه‌های آرام‌کننده دوطرفه‌اند. پاسخ دادن با یکی، با کنار رفتن خودت از خط، اغلب بهترین کاری است که می‌توانی بکنی.